گوسفندانی
که آرام آرام در غروب ِ بیابان گم می شوند
گرگهایی
که به دور خود می چرخند و لبخند می زنند...
و
دیوارهای دوست داشتنی ِ اعتماد
که نه با تند باد طوفان
با نسیم هایی
نرم نرمک فرو می ریزند
شب خیلی خوب بود . از اون شبهای فراموش نشدنی.
یه برکه ی بزرگ . پر از آرامش. پر از نیلوفرهای آبی.
صدای قورباغه هایی که داشتن یواشکی در گوش هم پچ پچ می کردن .
قرص ماه کامل ...
من بودم و تو .
روی یه قایق چوبی.
تو و عطر تنت... عطر آشنای همیشگیت
شلوار روشن و پیراهن یقه بازت ...
من و حسرت گم شدن توی اون یقه ی باز و عطر اغوا کننده..
تو خوب پارو می زدی . آروم و با طمانینه.
صدای جیرجیرک ها بود . انگار یه آواز دسته جمعی می خوندن
گفتم که ... اون کلاه فرانسوی ت رو خیلی دوست داشتم.
همونی که تا فهمیدی .. از روی سرت برداشتی وگذاشتی رو سر من..
من بودم و تو ...
تو بودی و نگاهت. مثل همیشه پر از آرزو ..
من بودم و ....
شب خوبی بود توی یک خواب شیرین ..
آرزوهای گم شده در رگ این خواب ها ...
می رقصم به ساز آفتابگردان های وفادار ...