هذیان های تب آلود..

خوابهای آشفته..

و نَفَس به شماره می افتد

گر تو، آن معجون پنهانت را

در طلبِ دخترکِ نه چندان ناخوش احوال

لاجرعه سر کشیده باشی.

نگرانیَم

دهانم را هم مزۀ دهانت می کند

و چه تلخیه غم انگیزیست ...