یه حسی ،یه جوری غریب 

 گوشۀ دل سُر می خوره 

      با شعر های فروغ :

                                  آنکس که مرا نشاط و مستی داد

                                         آنکس که مرا امید و شادی بود

                                              هر جا که نشست بی تامل گفت:

                                                           "او یک زنِ ساده لوح عادی بود."